Zet een echte autoliefhebber op het Autosalon van Peking en je kunt er zeker van zijn dat hij aan het einde van de dag lichtjes gedeprimeerd naar buiten stapt. Zet er een Apple-ingenieur of een influencer neer die op zoek is naar mooie foto's, en die zit in het paradijs.

Want wat zijn auto's in China eigenlijk? Als we de min of meer geslaagde kopieën van Range Rovers, BMW's of zelfs Ferrari's even buiten beschouwing laten, valt vooral één ding op: auto's lijken er alles te moeten kunnen... behalve rijden.

Tien dagen lang kregen we presentaties over autonome auto's, robots, artificiële intelligentie en technologieën die de meesten van ons waarschijnlijk nooit zullen gebruiken. Maar vermogen? Het chassis? Voor- of achterwielaandrijving? Dat lijkt bijna bijzaak. Zolang er maar een gigantisch scherm in zit.

Hoe langer je er rondloopt, hoe vreemder het aanvoelt. Er wordt nauwelijks nog over auto's gesproken. Het gaat over ecosystemen, slimme mobiliteit, gebruikerservaringen en de emotionele band tussen mens en machine. Op een bepaald moment begon ik me zelfs af te vragen of ik nog wel op een autosalon was of eerder op een conferentie over de toekomst van de mensheid.

En toen viel het kwartje. De Chinezen lijken de autowereld al lang achter zich te hebben gelaten... terwijl ze tegelijk op weg zijn om er de absolute hoofdrolspelers van te worden. We zaten al uren naar presentaties van Chery te luisteren waarin slide na slide werd uitgelegd hoe revolutionair hun auto's wel niet zijn. Innovatie na innovatie, technologische doorbraak na technologische doorbraak. Tot er plots, midden in een PowerPoint, een zin verscheen: "Onze auto's bezorgen je mooi haar en een mooie huid." Ja, echt waar.

Ik weet nog altijd niet wie dat heeft goedgekeurd. Of op welk moment iemand dacht: "Perfect, dat gaat auto's verkopen."In Europa verlangen we nog altijd vooral naar... auto's. Niet naar een haardroger of een schoonheidsroutine. Toch lachen wij Europeanen soms met zulke uitspraken, terwijl zij ondertussen in een angstaanjagend tempo vooruitgaan. Toen we aan de CEO van Chery vroegen hoeveel tijd ze nodig hebben om een nieuwe auto te ontwikkelen en op de markt te brengen, kwam het antwoord zonder aarzelen: twee jaar.

Na tien dagen fabrieken bezoeken, medewerkers ontmoeten en urenlang naar hun strategieën luisteren, krijg je bijna het gevoel dat een auto op maandag wordt getekend, woensdag wordt goedgekeurd en vrijdag al in de showroom staat. Zolang er drie schermen in zitten en het design modern oogt, lijkt de rest bijna ondergeschikt. Niemand praat nog over het chassis, het rijgedrag of rijplezier. Wel over alles wat de auto zal doen... zodra jij niet meer hoeft te rijden.

We werden ook uitgenodigd op het feest ter gelegenheid van één miljoen verkochte Omoda- en Jaecoo-modellen in amper drie jaar. Dat klinkt indrukwekkend, maar blijkbaar vonden zij dat nog niet genoeg. Hun nieuwe slogan? "Van 1 miljoen in drie jaar naar 1 miljoen per jaar." En eerlijk? Ik denk dat ze daarin zullen slagen. Terwijl Europa blijft overleggen en discussiëren, gaan zij met een indrukwekkende snelheid vooruit. En hun auto's zijn allesbehalve onverkoopbaar.

Zo konden we bijvoorbeeld kennismaken met de iCaur V27, die normaal binnen twee jaar naar België komt. Het is haast een perfecte kopie van de nieuwe Defender. Het interieur is prachtig, alle denkbare technologie is aanwezig en in China kost hij omgerekend ongeveer 20.000 euro. Zelfs als hij in Europa minder dan 50.000 euro zou kosten, blijft dat bijzonder scherp. Zeker wanneer een Defender zonder opties al rond de 70.000 euro begint. Dan wordt snel duidelijk waar het moeilijk zal worden. Het gevaar van een geslaagde kopie is dat ze op een bepaald moment geen kopie meer is, maar gewoon een geloofwaardig alternatief. Want uiteindelijk zal de meerderheid van de kopers zich niet afvragen of een auto een ziel heeft of een geschiedenis van tientallen jaren. Ze kijken naar het design, de uitrusting... en vooral naar het prijskaartje.

Het echte probleem is dus niet dat de Chinezen auto's bouwen terwijl ze blijven uitleggen dat het eigenlijk geen auto's meer zijn. Het echte probleem is dat ze misschien gewoon precies de auto's bouwen die mensen vandaag willen kopen.